กลับตัว

เมื่อวานผมได้ทำอะไรบางอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต

ผมกลับตัวแล้วครับ ผมกลับตัวแล้วจริงๆ

คุณแม่แอบถ่ายวิดีโอไว้แต่ได้แค่นิดหน่อย แต่เมื่อเช้าผมก็ได้ทำให้ป๊าดูอย่างเต็มตา อ้อ แต่ว่าแค่ตั๋ววันเวย์นะครับ หงายไปคว่ำได้อย่างเดียว ยังกลับมาหงายไม่ได้อะครับ

เก้าอี้ตัวใหม่

เมื่อวานนี้ อาโกวแอ๊ปชวนพวกเราไปกินข้าวกันที่ Union City เนื่องจากว่าอากง อาม่าหนีไปเที่ยว ลาสเวกัส กัน และเนื่องด้วยเมื่อวานเป็นวันตรุษจีน จึงเป็นโอกาศอันดีที่ป๊าจะพาผมออกไปนั่งรถเล่น จริงๆผมยังเหนื่อยจากการร้องไห้เมื่อคืน ตอนเช้ามาผมจึึงร้ิองต่อจากตอนที่แล้ว ป๊าเขารู้เพราะเขาเป็นคนอุ้มผมเมื่อคืนวันเสาร์ อาเจ็กอาทก็รู้เพราะผมมาร้องอยู่ใกล้ๆด้วย แต่เช้าวันอาทิตย์ป๊าต้องไปไหว้เจ้าที่ ที่ร้านก่อนที่เราจะออกไปกินข้าวกัน เจ็กอาทก็นั่งดูอินเตอร์แข่ง แต่ผมไม่ชอบเพราะป๊าชอบลิเวอร์พูล (ขนาดให้ผมชื่อเดียวกับ ร็อบบี้ คีน) ผมก็เลยงอแงนิดหน่อย คุณแม่บอกว่าเหมือนอาทิตย์ที่แล้วเลย แต่ผมบอกได้เลยว่าคราวนี้ยังน้อยมากครับ

โอเค ในที่สุดบ้านเราก็ออกเดินทาง(ได้สักที) คุณแม่ให้เอาของขวัญจากยายแหม่มไปเปลี่ยน เพราะมันซ้ำกับชิงช้าิอีกตัวของผม และก็เป็นปรกติที่ป๊าจะขับหลงทาง พวกเราหา Toy'r'us อยู่สักพักจนอาโกวแอ็ปโทรมาตาม เราก็เลยเปลี่ยนแผนไปกินข้าวแทน

เราไปกินกันที่ร้าน QQ Noodles ใน Fremont เค้าว่ากันว่าเส้นทำสด แต่ผมก็ได้แต่ดู ป๊าสั่งได้เก่งที่สุด เพราะสั่งยังไงก็ไม่รู้ ได้ก๋วยเตี๋ยวใส่น้ำแกงเกี็ยมฉ่ายมากิน (อาม่าเห็นละ โดนแน่ครับ) กินก๋วยเตี๋ยวกันเสร็จ โกวก็พาไปกิน Gelato กันต่อ เช่นเดิม ผมก็ได้แต่ดูจนเสื้อเปียกไปหมด น้ำลายไหลเละเทะ แต่ทุกคนก็ห่วงกินกันมาก ผมกดดันมากอีกแล้ว กดจนผมอึแตกชุดใหญ่ จนกลิ่นเริ่มโชย ได้ผล ทุกคนเริ่มเห็นด้วยกับการรีบกินเพื่อจะได้พาผมไปเปลี่ยน diaper ที่ Toy'r'us

ถึงที่หมาย ผมก็โดนเอาตัวไปชำระสะสาง นำทีมโดยโกวแอ๊ป และ คุณแม่ ส่วนคุณป๊า ผมได้ยินว่าเขา จาอาว รถบังค้าบบบบบบบ

ดีที่ไม่มี credit พอ ป๊าก็เลยอดได้รถบังคับ พวกเราเดินหาเก้าอี้แบบให้ผมเดินเองได้ (ใช่ เขาขี้เกียจอุ้มผมกันแล้ว) แต่มันมีอยู่แค่แบบเดียว ก็เลยไม่เอา แต่ป๊่าดันมาเห็นไอ้เก้าอี้ทรงกระโถนอันนี้ มันหน้าตาไม่เหมือนเก้าอี้มากนัก เจ๊กอาทกับป๊าเอาผมลองนั่งดู และ ว้าววว ไม่น่าเชื่อ ผมนั่งเองได้ด้วยครับ และมันคงตลกมากเพราะ เจ๊กกับป๊าเอาแต่หัวเราะกัน แล้วก็พูดแต่ว่า ซื้อ ซื้อ ซื้อ เขาหาสีิอื่นกันไม่เจอ ก็เลยเอาสีกระแทกใจผมมาก มันเป็นสีชมพูครับ ตอนจ่ายเงิน ผมก็เลยระบายอารมณ์ออกมาชนิดสุดเหม็น มันรุนแรงพอที่จะทำใ้ห้เด็กฝรั่งข้างหลังถึงกับผงะไปเลย

แนะนำว่าไปดูรูปใน blog นะครับ www.photoblog.com/pakin

ฺฺBBQ at P Aey's House

ป๊าตื่นมาเล่นกับผมตอนเช้าเหมือนเคย แต่วันนี้ป๊าต้องไปเปิดประตูร้านให้ช่างที่จะมาซ่อมร้าน ผมก็งอแงไปตามประสาแต่ไม่แย่มาก ป๊าก็พยายามถ่ายรูปผม แต่ว่าผมง่วงจนหลับไปไม่รู้ตัว คุณแม่ก็แอบมาถ่ายวิดีโอไว้เพราะผมสัปหงกอยู่บนตักป๊า ก็มันง่วงมากเลยครับ วันนี้เรายังมีอีกนัดตอนบ่าย พี่เอ๋ได้ทำการเชิญพวกเราไปกินสุกี้กัน โดยพวกเราเป็นคนเอาหม้อสุกี้ไป ป๊ากลับมาจากร้านก่อนเที่ยง แล้วพวกเราก็ทำการแต่งตัว คุณแม่แต่งตัวให้ผมเสร็จก็ไปแต่งตัวเองทันที คุณแม่ตั้งใจสวย มากวันนี้ ส่วนป๊าก็เตรียมกล้องไป พวกเราออกจากบ้านค่อนข้างตรงเวลา เนื่องจากเริ่มแสบไส้กันแล้ว เราแวะไปซื้อไอติม ทุเรียน ขนุน และ ลิ้นจี่ ที่มาโค โปโล แล้วก็ตามด้วยปูดำ ที่เมยหวา ก่อนที่จะบื่งรถไปบ้านพี่เอ๋แบบรวดเร็ว

อากาศดีนะครับวันนี้ เราไปถึงก็บ่ายนิดๆ ก็เริ่มตั้งหม้อเตรียมตัวกระแทกท้องเต็มที่ นายป๊าก็วิ่งถ่ายรูปให้วุ่นไปหมด เพราะ ช่วงนี้เขากำลังเห่อทำ blog กับ ออนไลน์อัลบั้ม พอถึงเวลากิน ทุกคนก็กินกันอย่างสนุกสนาน พี่เอ๋ทำน้ำจิ้มได้เหมือนออกจากขวดมาก บะหมี่กระเทียมก็น่ากิน ส่วนส้มตำปูดำนั้นเราไม่ต้องพูดถึงเพราะมัน แซ่บเจ๊า ผมได้แต่นั่งน้ำลายยืดอยู่ มัน กดดันมากเพราะผมกินอย่างเขาไม่ได้ ผมทนจนน้ำตาเริ่มเอ่อเบ้า และในที่สุด ผมก็เริ่มการแสดงมโหรสพทันที เห็นว่าร้องอย่างนี้ ป๊าก็บอกว่าเดี๋ยวอุ้มให้ (แมนมาก ยังไม่กินแต่ไส้ขาดไปหลายขดแล้ว) ครับ อุ้มก็แล้ว ยัดนมก็แล้ว โอละเห่ โอละเหี่ยว กันยังไง ป้าเอ๋ ป้าเล็ก ป้าแจ่ม ใครก็เอาผมไม่อยู่จริงๆ ยังไงผมก็ไม่เงียบ ทุกคนพยายามช่วยกันอุ้มช่วยกันหลอกล่อ แต่ไม่มีทาง ผมเปิดแผ่นปาล์มมี่ อยากร้องดังๆ อยู่กว่าสองชั่วโมง ร้องจนคุณแม่พิโรธ จะพาผมกลับบ้านให้ได้ จนป๊าเอาผมมาเล่นเครื่องบิน ผมจึงเงียบ แต่ห้ามหยุดนะครับ ผมร้องต่อทันที ในที่สุดป๊าก็ทำให้ผมหลับไปได้ เก่งจริงๆ แต่ผมก็เก่งกว่าเพราะหลับได้ไม่นานผมก็ตื่นมาบู๊ต่อ ตอนนี้โอเคเพราะทุกคนเริ่มอิ่ม กับข้าวเริ่มหมด ก็เลยมาอยู่ในบ้านกันแทน เนื่องจากว่าคุณแม่ไม่ได้เอาขวดนมมา การป้อนผมจึงยากขึ้นอีก ท้ายสุดเราก็กลับบ้านกันแต่หัวค่ำ กลับมาผมก็สลบเหมือด หมดเรี่ยวแรง ป๊าก็ยังนั่งทำรูป เตรียมอัพโหลด คอมก็ช้าอีก

ผมตื่นมาดูตอนเช้า จ๋อยครับจ๋อย


โธ่ ก็แต่งตัวอย่างหล่ออยู่ตั้งนาน ถ่ายรูปเป็นร้อยแต่มีรูปผมอยู่แค่สี่ห้ารูปเองง่าาา

Saturday Morning

วันนี้ป๊าตื่นตอนเกือบเก้าโมงเช้า ตื่นมาก็จับผ้าห่มห่มให้ผมใหญ่ เพราะอะไรเหรอ ก็เพราะผมชอบเตะผ้าห่มออก ใช่ครับ ผมเตะได้แล้ว กำมือผมก็เริ่มทำได้แล้ว เมื่อวานผมนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว มือผมก็ไปกำเจอสายชาร์จ iBookของป๊า แค่กำป๊าก็ตื่นเต้นแล้ว แต่พอผมกระตุกสายออกเท่านั้น เฮกันทั้งโต๊ะเลย เห็นกันหมด ที่อยู่กันก็มีคุณแม่ ป๊า โกวแอ๊ป เจ็กอาท อาเชน น้าเชอรี่ อาJanice อาTiffany อ้อแล้วก็ อากง ทำไมอยู่กันหมดเลยใช่ไหมครับ ก็เพราะ เจ็กอาทเพิ่งกลับจากเมืองไทย แล้วก็แวะเอาขนมมาฝากกัน

นี่ป๊านั่งพิมพ์ไป ผมก็เตะผ้าห่มออกตลอด มันไม่ได้ร้อนนะแต่ผมกำลังเห่อเพราะขาผมเริ่มแข็งแรง เตะไปผมก็ึึดูดนิ้วอันโอชะไปด้วย จ็วบๆ ก็ป๊าไม่ดูผมเลย เอาแต่พิมพ์ นี่ขนาดผมถอนหายใจหลายครั้งแล้วนะ ใช่ครับ ไอ้เสียง เฮ้ออออออ ที่ผมทำเป็นตั้งแต่เดือนที่สอง

ป๊าเริ่มสนใจผมแล้ว แน่นอน ก็ผมทำเสียงไม่หยุดเลย ป๊ากำลังคิดว่าผมบ่นอะไร เปล่าหรอก ผมกำลังเบ่งอึึครับ อ้าาา ไม่ไหวแล้ว

แพร่ด