Wednesday, March 28, 2012

หลังจากที่ไม่ได้เขียนบันทึกมานาน วันนี้มีเวลาว่างนิดหน่อยในขณะที่ดารินกำลังหลับอยู่และภาคินยังไม่กลับจากวัด เลยมีโอกาสเข้ามาลงบันทึกเพิ่มอีกสักนิด

ดารินเพิ่งกลับมาจากเมืองไทย ยังปรับเวลาไม่ได้ เมื่อคืนตื่นมาตั้งแต่ตีสอง ภาคินก็กำลังฝึกฝนอย่างหนักกับการพูดภาษาอังกฤษ

(หนึ่งเดือนให้หลัง)
ภาคินพูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อ แต่จะพูดเฉพาะภาษาไทยเวลาอยู่บ้าน  เมื่อคืนก่อนภาคินต่อยดาริน (เห็นกับตา) เพราะดารินกระโดดจากเตียงแล้วล้มไปกระแทกภาคิน  ด้วยเหตุนี้ ภาคินกับดารินเลยโดนปาป๊าตีไปกันคนละที ปาป๊าโกรธมากที่ภาคินลงมือกับน้องโดยที่ยังไม่รู้ว่าน้องตั้งใจหรือไม่ และไม่ยอมพูดกันดีๆ ก่อนที่จะลงมือ  ปาป๊าอธิบายให้ทั้งสองคนฟังก่อนว่าจะต้องทำโทษทั้งสองคนเพราะอะไร   ภาคินร้องไห้หลังจากโดนตี แต่ดารินหน้านิ่งๆ ไม่สะทกสะท้านต่อการโดนลงโทษ... เฮ้ออ

ใจหาย

ปีที่แล้วใจเสียเวลาไปส่งลูกที่โรงเรียนแล้วลูกร้องไห้ไม่หยุด กอดขาเราไว้ ไม่ปล่อยให้ไปไหน....
ปีนี้ใจหายเวลาไปส่งลูกที่โรงเรียนแล้วลูกแค่พูดว่า สวัสดีครับปาป๊า แล้วก็วิ่งเข้าไปโดยไม่หันกลับมามองเรา